Eisenpakket

In veel profielen, van zowel mannen als vrouwen, komen wenslijstjes / eisenpakketten voor waar een nieuwe partner aan moet voldoen. Soms zijn dat makkelijk te halen eigenschappen, soms is de lijst zo complex dat het onmogelijk is om die persoon te vinden. In sommige profielen is verder niets te lezen over de persoon in kwestie, wat me dan weer enorm verbaasd, want hoe moet je droompartner je dan herkennen? “Hoi (naam), Wat een leuk profiel heb je. Ik heb altijd al gedroomd van iemand met een eisenlijstje zoals dat van jou. Ik voldoe er helemaal aan. Zullen we gaan mailen?” Even heel kort: los van dat de verzender van dat berichtje nog niets weet van die persoon die hij / zij mailt, vindt echt niemand het volgens mij aantrekkelijk als iemand zich zo aanbied. Sterker: er druipt een zweem van te weinig zelfrespect vanaf. Eigenlijk staat er: “Neem mij alsjeblieft en ik doe alles om je te plezieren”. Waar zit daar de lol in? Misschien zegt het meer over mij, dan over mensen die zulke berichtjes versturen, maar ik denk dat ik leuk genoeg ben dat de ander ook wat moeite voor mij mag doen. Prettige bijkomstigheid: dingen waar je moeite voor moet doen, ga je zorgvuldiger mee om dan dingen die gratis zijn. Maar ik dwaal af, hier kom ik vast in een ander stukje uitgebreider op terug. Nu focus op de eisenlijstjes.

Wat me vaak is opgevallen: stel, je voldoet echt aan alle eisen. Je stuurt een berichtje. Komt er geen reactie. Of er komt wel een reactie, maar je bent het toch niet helemaal voor haar. Of er is geen klik. Of je foto’s bevallen niet. Of er volgt een ander smoesje… Pardon? De theoretische man van je dromen meldt zich en er wordt niet eens moeite gedaan om kennis te maken? Hoe kun je een klik voelen als je niet eens gaat mailen?

Waar ik me ook vaak over verbaasd heb: minimale lengte eisen. Vaak het geval bij dames langer dan 1.80 meter. Ja, ik kan begrijpen dat het prettig is al je mannelijke partner iets langer is, maar om lengte als belangrijkste criterium te hanteren… Misschien ben ik heel naïef, maar is een leuk karakter nog belangrijk? Natuurlijk kunnen een leuk karakter en lang zijn prima samen gaan, maar zijn er vrouwen die een slecht karakter op de koop toe nemen omdat de lengte en looks in smaak vallen? En wat als je nou een waanzinnig leuke man treft en hij is een kop kleiner? Laat je die dan lopen, of denk je toch twee keer na?

Het gebeurt niet vaak dat ik Irene van der Laar quote, maar ik herinner me een legendarische uitspraak van haar toen ze nog bij RTL Boulevard aan mocht schuiven: “De meeste vrouwen zoeken een Brat Pitt, maar komen thuis met een Theo van Gogh”. Of iets van die strekking. Niet dat ik Irene ooit met een Theo van Gogh heb gesignaleerd, maar dat terzijde. Haar punt is terecht dat (oppervlakkige) eisenlijstjes niet werken en iemand die er totaal niet aan voldoet toch heel goed kan bevallen. Grappig genoeg is het ‘succesverhaal’ uit het HP/De Tijd artikel wat ik gisteren aanhaalde ook zo’n geval: Man is alles wat zij niet zocht, maar ze zijn inmiddels al jaren samen.

Er speelt soms ook nog wat anders. Weten vrouwen (en mannen) wel wat ze willen? Ik durf te beweren van niet. Ik durf zelfs te beweren dat als vrouwen denken te weten wat ze willen, ze het niet herkennen als het voor ze staat (filmsterren en andere bekendheden buiten beschouwing gelaten). En daar zit volgens mij het probleem. Veel vrouwen vormen een ideaalbeeld (of een type waar ze op vallen) op basis van bekende personen die ze denken aantrekkelijk te vinden. Dat beeld wordt vaak in de tienerjaren ontwikkeld en zelden los gelaten. Gemakshalve wordt even vergeten dat een acteur ook maar een rol speelt en in het echt een enorm vervelend mannetje kan zijn. Het feit dat zoveel mensen juist gelukkig worden bij iemand die totaal anders is als het zogenaamde ideaalbeeld zou mensen toch aan het denken moeten zetten. Al zijn er natuurlijk altijd vrouwen die gewoon een pronkvriend willen.

Zijn eisenlijstjes dan helemaal fout? Nee, maar het hangt er vanaf hoe serieus je dat lijstje samenstelt. Ik heb een paar jaar geleden wat luisterboeken van Tony Robbins, een bekende zelfhulp goeroe uit Amerika, beluisterd toen ik onderzoek deed naar dat soort geluksprekers. In één van die boeken legt hij uit dat hij toen hij begin 20 was een lange treinreis maakte door Rusland. Tijdens die reis is hij begonnen met het beschrijven van zijn ideale vrouw. Pagina’s vol over karaktereigenschappen die ze moest hebben en meer. Elk detail en alles waar ze aan moest voldoen beschreef hij. Volgens hem wist hij toen wie hij zocht en kon hij haar ook herkennen toen ze zijn pad kruiste. En dat gebeurde dus ook (daar moet je dan ook in geloven, maar dat deed hij). Dus die leven inmiddels al jaren lang en gelukkig (veronderstel ik). Misschien zou het voor een hoop mensen geen kwaad kunnen om echt eens serieus na te denken over wat ze echt in een partner zoeken. En ook wat niet. Misschien herkennen ze die dan ook beter als hij voor je in de rij bij de kassa staat. Of pikken ze wat ze niet zoeken er sneller uit wat dan weer een hoop ellende scheelt. Hoe dan ook: het lijkt me voor iedereen goed om er echt eens serieus over na te denken.

This entry was posted in RPBlog - Alles weten over online daten and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Comments are closed.