Waarom mannen een bitch trouwen

Vandaag een boekbespreking. Sherry Argov is de schrijfster van “Waarom mannen een bitch trouwen”, een boek met de ondertitel: “stop met lief zijn en vind de ware”. Sherry schreef al eerder een boek over bitches, dus het mag duidelijk zijn dat dit onderwerp haar bevalt. Als ik me niet vergis staat het boek al weken in de AKO non-fictie top 5. Het boek is geschreven voor vrouwen. Ik was echter benieuwd of mannen er ook iets aan zouden hebben. Er lopen immers genoeg lieve mannen rond die ook wel wat advies kunnen gebruiken en wat ballen mogen kweken.Wat ik meteen even kwijt moet: de schrijfster is Amerikaans. Dat druipt van het boek af. Alles draait om trouwen, trouwen, trouwen. Er moet getrouwd worden. Ik kwam in het boek een zin tegen die (uit mijn hoofd) neer kwam op “Als jullie zes maanden daten en hij heeft je nog niet ten huwelijk gevraagd, dan moet je …” en dan volgt een advies om hem toch zover te krijgen dat hij je gaat vragen. Verder staat het boek vol met vertalingen van typisch Amerikaanse over the top uitdrukkingen en grappen die op mij een tenenkrommend effect hebben. Maar misschien ligt dat aan mij.

Op zich ben ik het eens met de ondertitel van het boek. De hoofdtitel lijkt me echter misplaatst. “Waarom mannen een bitch trouwen” doet vermoeden dat er tekst en uitleg volgt over waarom mannen een bitch trouwen. Dat klopt slecht ten dele, al was het alleen al omdat er ook mannen zijn die wel trouwen, maar niet met een bitch. Een titel die de lading beter dekt zou kunnen zijn: “Zo manipuleer je hem tot een aanzoek”. Alleen ga je dan waarschijnlijk een stuk minder boeken verkopen. En dat brengt me meteen bij een opmerkelijke contradictie in het boek. Regelmatig wordt er beweerd dat mannen hun partners manipuleren, waarbij ik even frequent mijn wenkbrauwen bedenkelijk omhoog trok. Maar om als vrouw je man te manipuleren om die ring maar om je vingers te krijgen is allemaal prima. Hoezo meten we met twee maten?

Naïef als ik soms ben ga ik er van uit dat mensen in een relatie zichzelf zijn. Dit boek adviseert echter regelmatig om je anders voor te doen dan je bent om een bepaald resultaat (trouwen) te halen. De ander manipuleren. Ik vraag me even af: Als je blijkbaar jezelf niet moet zijn in een relatie, waarom zou je die relatie dan willen of in stand willen houden? Als hij, of jij elkaar niet accepteren voor wie je bent, wat is dan het nut van samen een relatie te hebben?

In het boek wordt onder meer beschreven hoe vrouwen zich in de slaapkamer dienen te gedragen. In het kort komt het er op neer dat al heb je (bij wijze van spreken) iedere man in je omgeving tussen je benen gehad, je vooral moet doen alsof wat hij wil nieuw voor je is en je je zo onschuldig mogelijk moet opstellen. Het achterliggende idee: hij wil niet weten dat je bepaalde dingen ook met andere mannen gedaan hebt. Als je overkomt als een pro dan denkt hij meteen dat je dat vaker gedaan hebt. Bij sommige mannen zal dit ongetwijfeld zo werken. Ik neem aan dat de meeste mannen snappen dat ze niet haar eerste vriendje ben en hun voorganger(s) er vast niet vies van waren. Het boekt adviseert eigenlijk om gewoon een toneelstukje op te voeren in de slaapkamer. Wie heeft daar wat aan? Mijn mening: Blijf liever jezelf, daar kom je verder mee en voel je je een stuk beter bij.

Eén van de meest opmerkelijke ‘adviezen’ staat achter in het boek en geeft een letterlijke tekst die je na een jaar samenwonen kunt gebruiken om de discussie over trouwen aan te wakkeren, zonder het over trouwen te hebben. Hier moet ik echt opmerken dat de beschreven aanpak niet gaat werken. De schrijfster schetst hoe hij zich automatisch zal beseffen hoe belangrijk en uniek ze voor hem is en dat hij niet zonder haar kan. Dus moet er ineens getrouwd worden. Dames, geloof me, geen enkele man zal die link leggen. Dit is typisch advies aan vrouwen over hoe ze hopen dat mannen reageren omdat er op een vrouwenmanier naar de situatie gekeken wordt. Er wordt echter gewoon slechte communicatie geadviseerd, waarbij er per definitie uitgegaan wordt van het feit dat als je het woord ‘trouwen’ in je mond neemt, hij het op een lopen zet. Ik mag hopen dat we niet zo oppervlakkig Amerikaans zijn. Los hiervan is mijn ervaring dat mannen doorgaans geen idee hebben wat zich in het hoofd van vrouwen afspeelt. Dus als je je al suf piekert of hij je wel gaat vragen, zit hij gewoon op de bank TV te kijken of wat anders te doen. Niet benoemen waar je naar toe wilt werkt niet. De schrijfster adviseert om na een jaar samenwonen doodleuk aan te geven dat als dit het is, je niet langer je tijd moet verdoen en je spullen moet pakken. En dan zal bij hem vanzelf het kwartje vallen dat je wilt trouwen en weet hij niet hoe snel hij je moet vragen om bij de juwelier een ring uit te zoeken. Dream on. We hebben het over hoe een man op die situatie reageert. Die snapt er niets van. Zolang zij niet benoemt wat haar dwars zit, zal hij het niet ruiken. Mannen komen niet van Venus. Miscommunicatie van de bovenste plank.

Nog een paar laatste helaasjes: Het boek behandeld 75 bitchprincipes. Tijdens het lezen viel me al op dat in de tekst soms zeer krampachtig naar een bitchprincipe toe wordt geschreven. Regelmatig viel me ook op dat bepaalde bitchpincipes niet zo sterk waren, maar de uitleg er omheen wel. Bij het lezen van het dankwoord viel het kwartje. In dat dankwoord van de schrijfster worden zoveel mensen bedankt dat ik me afvraag of ze zelf nog wat gedaan heeft. Blijkbaar is alles door derden bij elkaar gezocht en voorgekauwd. De schrijfster diende blijkbaar enkel als smeermiddel tussen de verschillende (losse) onderdelen. Toch jammer. Ik ging er blijkbaar vanuit dat het de persoonlijke ervaringen van de schrijfster betrof. Nu (b)lijkt het boek een op commando geproduceerd commercieel werkje.

Tot slot even terug naar mijn reden om het boek te lezen: hebben te lieve mannen er wat aan? Wellicht. Het kan vast geen kwaad om te lezen hoe ze zich wat minder lief kunnen opstellen.  Ik ken in mijn vriendinnenkring overigens een stuk of tig dames die ik het boek zou aanraden vanwege het hoofdstuk dat gaat over wachten met sex en dat dat de kans op een serieuze relatie doet toenemen. Als het te makkelijk gaat wordt het snel saai. Daar heeft de schrijfster volgens mij absoluut een punt.

This entry was posted in RPBlog - Nog meer weten over online daten and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Comments are closed.